آتش
Osmanlijski Turski
[uredi]Etimologija
[uredi]- Od perzijskog آتش (âtaš, "vatra, oganj")
Imenica
[uredi]آتش (akuzativ آتشی, množina آتشلر)
Deklinacija
[uredi]Deklinacija: آتش
| Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
|---|---|---|
| Nominativ (yalın) | آتش (ateş) |
آتشلر (ateşler) |
| Akuzativ (belirtme) | آتشی (ateşi) |
آتشلری (ateşleri) |
| Dativ (yönelme) | آتشه (ateşe) |
آتشلره (ateşlere) |
| Lokativ (bulunma) | آتشده (ateşte) |
آتشلرده (ateşlerde) |
| Ablativ (ayrılma) | آتشدن (ateşten) |
آتشلردن (ateşlerden) |
| Genitiv* (tamlayan) | آتشڭ (ateşin) |
آتشلرڭ (ateşlerin) |
| Instrumental* (vasıta) | آتشله (ateşle) |
آتشلرله (ateşlerle) |
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u osmanlijskoj turskoj gramatici
S prisvojnim zamjenicama
| Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
|---|---|---|
| benim (moj) | آتشم (ateşim) |
آتشلرم (ateşlerim) |
| senin (tvoj) | آتشڭ (ateşin) |
آتشلرڭ (ateşlerin) |
| onun (njen/njegov) | آتشی (ateşi) |
آتشلری (ateşleri) |
| bizim (naš) | آتشمز (ateşimiz) |
آتشلرمز (ateşlerimiz) |
| sizin (vaš) | آتشڭز (ateşiniz) |
آتشلرڭز (ateşleriniz) |
| onların (njihov) | آتشی (ateşi) آتشلری (ateşleri) |
آتشلری (ateşleri) |
Potomci
[uredi]- Turski: ateş