تل

Osmanlijski Turski

تل

Etimologija

• Od prototurskog *tēl ("žica") ili armenskog թել (tʿel, "nit, konac").

Imenica

تل (akuzativ تلی, množina تللر)

1. vlakna
2. kosa
3. nit, konac
4. žica
5. konopac
6. pero

Deklinacija

Deklinacija: تل

	Jednina (tekil)	Množina (çoğul)
Nominativ (yalın)	تل (tel)	تللر (teller)
Akuzativ (belirtme)	تلی (teli)	تللری (telleri)
Dativ (yönelme)	تله (tele)	تللره (tellere)
Lokativ (bulunma)	تلده (telde)	تللرده (tellerde)
Ablativ (ayrılma)	تلدن (telden)	تللردن (tellerden)
Genitiv* (tamlayan)	تلڭ (telin)	تللرڭ (tellerin)
Instrumental* (vasıta)	تلله (telle)	تللرله (tellerle)

* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u osmanlijskoj turskoj gramatici

S prisvojnim zamjenicama

	Jednina (tekil)	Množina (çoğul)
benim (moj)	تلم (telim)	تللرم (tellerim)
senin (tvoj)	تلڭ (telin)	تللرڭ (tellerin)
onun (njen/njegov)	تلی (teli)	تللری (telleri)
bizim (naš)	تلمز (telimiz)	تللرمز (tellerimiz)
sizin (vaš)	تلڭز (teliniz)	تللرڭز (telleriniz)
onların (njihov)	تلی (teli) تللری (telleri)	تللری (telleri)

Izvedenice

• تللی (telli)
• تلسز‎ (telsiz)

Potomci

• Turski: tel

  → Albanski: tel

  → Arapski:

  Egipat: تيل (tīl)

  Sirija, Irak: تيل (tīl)

  Tunis, Alžir: تَلّ‎ (tall)

  Jemen: تر‎ (tar)

  → Bugarski: тел

  → Grčki: τέλι (téli)

  → Gruzijski: თელი (teli)

  → Hebrejski: תַּיִל (tayil)

  Kurdski:

  Sjevernokurdski: têl

  Centralnokurdski: تەل (tel), تێل (têl)

  → Srpskohrvatski:

  Ćirilica: тел

  Latinica: tel