štićenik
Onaj koji je pod nečijom zaštitom, starateljstvom ili brigom.
Srpskohrvatski
[uredi]Izgovor
[uredi]- IPA: /ʃtît͡ɕeniːk/
- Hifenacija: šti‧će‧nik
Imenica
[uredi]štȉćenīk m (ćirilica шти̏ћенӣк)
- Ovoj r(ij)eči nedostaje definicija. Pomozite i dodajte definiciju, te potom uklonite šablon
{{nedostaje-definicija}}.
Deklinacija
[uredi] deklinacija imenice štićenik
| jednina | množina | |
|---|---|---|
| nominativ | štićenik | štićenici |
| genitiv | štićenika | štićenika |
| dativ | štićeniku | štićenicima |
| akuzativ | štićenika | štićenike |
| vokativ | štićeniče | štićenici |
| lokativ | štićeniku | štićenicima |
| instrumental | štićenikom | štićenicima |
Reference
[uredi]- „štićenik” u Hrvatskom jezičnom portalu