duk

Iz Wiktionary
Idi na navigaciju Idi na pretragu

duk

duk (srpskohrvatski, ćir., дук)[uredi]

Imenica[uredi]

duk m (ćirilica дук)

Oblici:

  1. dùha, dùka [1]

Značenja:

  1. Po hrišćanskom učenju treće lice Svete trojice. [2] [3] Deronje Srpski Krstur Farkaždin Sefkerin[1]
  2. Božanski, uzvišeni duh. [3] Sefkerin Farkaždin[1]

Primeri:

  1. Ȍndak bȃca óraje i prèkrsti òca, sȋna, dùha — ámin. Tomaševac [1]

Reference[uredi]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.
  2. Ivan Popović, Govor Gospođinaca u svetlosti bačkih govora kao celine. Beograd (SANU, Posebna izdanja, knjiga SLHHV, Odeljenje literature i jezika, knjiga1),968,48 str, str.45.
  3. 3,0 3,1 Pavle Ivić—Žarko Bošnjaković—Gordana Dragin, Banatski govori šumadijsko-vojvođanskog dijalekta. Prva knjiga: Uvod i fonetizam. — SDZb, HV,994, 419 str, str. 347.

Napomene[uredi]