Prijeđi na sadržaj

natura

Izvor: Wikirječnik

Srpskohrvatski

[uredi]

Izgovor

[uredi]
  • IPA: /natǔːra/
  • Hifenacija: na‧tu‧ra

Imenica

[uredi]

natúra f (ćirilica нату́ра)


Primeri:

  1. Ta kobila ima naturu, neće da krene, pa muke žive, a kad krene, posem lepo vuče. Jasenovo [1]


Sinonimi:

  1. narav [1]
  2. nator Orlovat [1]



Deklinacija

[uredi]
    deklinacija imenice natura
jednina množina
nominativ natura nature
genitiv nature natura
dativ naturi naturama
akuzativ naturu nature
vokativ naturo nature
lokativ naturi naturama
instrumental naturom naturama

Reference

[uredi]
  • „natura” u Hrvatskom jezičnom portalu
  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Rečnik srpskih govora Vojvodine, izmenjeno i dopunjeno izdanje u 4 toma, priredili mr Dejan Miloradov, Katarina Sunajko, mr Ivana Ćelić i dr Dragoljub Petrović, Matica srpska, Novi Sad.
Izvor: https://sh.wiktionary.org/w/index.php?title=natura&oldid=1458685